Mijn vriendin, die ik al vanaf mijn tienerjaren ken, is in de loop van de tijd meermalen verhuisd. Maar we zijn altijd vriendinnen gebleven, door dik en dun.
Wij proberen elkaar zoveel mogelijk te ontmoeten en dat is altijd een feestje. De laatste keer dat we elkaar zagen, zei ik dat ik snel naar de kapper moest want het haar wilde niet meer zitten. Ze zei “Gelukkig hoef ik nooit naar de kapper”. Ik dacht dat het een grapje was, want iedereen moet toch naar de kapper? Ze begon te lachen en zei: “Ik hoef niet naar de kapper want mijn haar groeit niet”.
Ik keek haar vol ongeloof aan. Hoe kan je haar niet groeien? Ze reageerde met de woorden, omdat ik kaal ben! Mijn ogen werden nog groter, want we kennen elkaar al zo lang en ik heb echt nooit geweten ze kaal was/ is. Ik keek nu met andere ogen naar haar ‘haar’, maar er viel me niets op. Je bedoelt dat je een pruik draagt? Ze bevestigde dat ze al bijna haar hele leven een haarwerk draagt. Ik gaf haar een compliment. Want zolang ik haar kende, heb ik nooit geweten of gezien dat ze een haarwerk droeg.
Maar hoe doe je dat dan? Ze lachte en zei, heel eenvoudig. Je zet hem op als een mutsje, dan je vingers erdoor of een borstel net wat je leuk vindt. Maar waar koop je zo’n ding? Ze antwoordde, je kunt ze natuurlijk op internet kopen, maar ik ga al jaren naar Frans Koopal. Waar ik ook woon, ik heb de reis er graag voor over. Ze kennen mijn wensen en weten wat ze aan de maatvoering moeten veranderen, zodat ik me veilig voel. Zelfs bij een harde wind.
Ze zei, ik heb er nooit een geheim van gemaakt, maar het gesprek ging gewoon nooit over een kapper ofzo, tot net.
Namens mij en mijn lieve vriendin, complimenten voor Frans Koopal voor hun advies en kwaliteitswerk (zo goed dat ik het nooit gemerkt heb).
