Door chemobehandeling was mijn haar uitgevallen. Nou ja pech gehad, dacht ik. “Als ik maar beter word, dan kan mij die kale kop niets schelen.” Ik droeg wel een muts, maar vooral omdat het zo verhipte koud was zonder haar. Iedereen wist dat ik kaal was geworden en daar maakte ik ook geen probleem van. Een pruik vond ik niet nodig, zolang zou het vast niet duren voordat ik weer haar zou hebben.
Mijn beste vriendin kondigde haar huwelijk aan en dat bracht wat vrolijkheid en afleiding. Ik hoopte dat ik in mijn ‘beste dagen’ zou zitten. Ik wilde echt op de bruiloft aanwezig zijn en zien hoe ze zou als bruid zou stralen.
De dag van de bruiloft was aangebroken, maar ik voelde me niet zo lekker. Ik besloot daarom alleen naar de receptie te gaan, want dan kon ik ook geruisloos weer weggaan. Die morgen belde mijn vriendin me op om te vragen of ik kwam. Ze hoopte me te zien. Ik beloofde haar dat ik er alles voor over had om haar als stralende bruid te zien.
Op het moment dat ik me klaar maakte om weg te gaan keek ik nog even in de spiegel. Ik besloot een bamboemuts op te zetten omdat ik verder niemand met mijn kale hoofd wilde confronteren.
En daar stond ze dan. Mijn lieve vriendin als BRUID. Haar ogen glansden toen ze mij zag en ik voelde het geluk. Echter toen ik haar had begroet en aan een tafeltje plaats nam, werd ik bekeken. Er werden vragen gesteld. Ben je ziek? Gaat het wel goed met je? Hoe lang moet je nog de chemo? Enzovoort. Plotseling was ik het middelpunt van de belangstelling in plaats van mijn vriendin, de bruid. Het voelde niet goed!
Op weg naar huis besefte ik dat er door zo’n chemomuts je allerlei vragen naar je hoofd geslingerd krijgt. Dat ik kaal was, vond ik niet het ergste, maar ik wilde niet in het middelpunt van de belangstelling staan. En zo besloot ik om toch een haarwerk aan te schaffen. Een haarwerk om niet telkens de zielige blikken en vragen te hoeven beantwoorden. Met een haarwerk was ik gewoon even mezelf, zonder de stempel “chemopatiënt”.
Achteraf had ik eerder een haarwerk moeten aanschaffen. Niet alleen voor mezelf, maar ook voor wat het met anderen in mijn omgeving doet.
Brigitta
